Je hoort het steeds vaker: mannen die zeggen dat vrouwen tegenwoordig het probleem zijn. Ze zouden te veeleisend zijn, te veel drama veroorzaken of niet meer weten wat ze willen.
Maar wanneer je naar het gedrag binnen relaties kijkt, ontstaat er soms een opvallende tegenstelling.
Als vrouwen volgens sommige mannen daadwerkelijk het grote probleem zijn, waarom zoeken sommige van diezelfde mannen dan toch steeds opnieuw de aandacht van andere vrouwen?
Een man kan klagen over zijn partner, zeggen dat hij haar gedrag niet meer kan verdragen en tegelijkertijd contact onderhouden met meerdere andere vrouwen. Zodra hij wordt geconfronteerd, wordt het probleem vervolgens soms bij de vrouw gelegd.
“Ze geeft me geen aandacht.”
“Ze begrijpt me niet.”
“Vrouwen zijn allemaal hetzelfde.”
Maar daar zit precies de tegenstrijdigheid.
Als iemand daadwerkelijk ongelukkig is in een relatie, ligt een eerlijke oplossing voor de hand: praat erover, zoek samen naar een oplossing of beëindig de relatie. Een tweede, derde of vierde persoon erbij halen lost het oorspronkelijke probleem meestal niet op.
Natuurlijk geldt dit niet voor alle mannen. Ook vrouwen kunnen vreemdgaan, meerdere relaties onderhouden of hun partner de schuld geven van hun eigen keuzes.
Toch blijft de discussie interessant. Want soms wordt gezegd dat een hele groep het probleem is, terwijl het echte probleem misschien niet bij mannen of vrouwen ligt, maar bij de manier waarop sommige mensen omgaan met verantwoordelijkheid, trouw en communicatie.
Misschien is de betere vraag daarom niet: “Zijn vrouwen het probleem?”
Maar:
“Waarom blijven we iemand de schuld geven van onze keuzes, terwijl we zelf degene zijn die besluit om buiten de relatie te zoeken?”
Een gezonde relatie draait uiteindelijk niet om hoeveel alternatieven je kunt vinden, maar om de keuze die je maakt wanneer je besluit met één persoon samen te zijn.
